Over mijn blog

Ooit een 'Rocket Scientist' maar al heel snel gesnapt dat ik niet moet rekenen aan raketten (mijn enige praktijkervaring: Ariane 501 -nee, ik was het niet!). Andere mensen enthousiast maken zit me meer in het bloed.
Na negen jaar bij ESA ben ik nu geland bij mijn thuishaven, de TU Delft, als woordvoerder/communicatie adviseur.

Dit blog gaat soms over ruimtevaart, maar meestal over mijn ervaringen in het communicatievak. Persoonlijk vind ik dat journalisten en voorlichters wel wat opener mogen zijn over hun samenwerking. Daarom probeer ik hier inzicht te geven in de afwegingen en keuzes die ik maak. Dat kan niet altijd, maar vaak ook wel.

Volg me op Twitter Bezoek mijn LinkedIn profiel email me op m.vanbaal@tudelft.nl
+31 (0) 15 2785454

Categories

Disclaimer

De meningen ge-uit door medewerkers en studenten van de TU Delft en de commentaren die zijn gegeven reflecteren niet perse de mening(en) van de TU Delft. De TU Delft is dan ook niet verantwoordelijk voor de inhoud van hetgeen op de TU Delft weblogs zichtbaar is. Wel vindt de TU Delft het belangrijk - en ook waarde toevoegend - dat medewerkers en studenten op deze, door de TU Delft gefaciliteerde, omgeving hun mening kunnen geven.

Posts tagged wetenschapscommunicatie

Even over wat je *niet* schrijft, Maarten

Beste Maarten,

Ik hou er wel van, knuppels in hoenderhokken, dat weet je. Ik heb je blog over de vraag of we wetenschapscommunicatie niet gewoon moeten afschaffen natuurlijk met belangstelling gelezen. Bij bijna elke alinea zou ik best een nuancering of tegenargument kunnen zetten, maar dat lijkt me niet zo nuttig. Want met je basisstelling, namelijk dat wetenschapscommunicatie ‘gewoon’ communicatie is zoals elk groot bedrijf het doet, ben ik het in principe niet zo oneens. Over de vraag of dat erg is zijn we het minder eens, denk ik.

Continue reading

Leo Kouwenhoven-avond: the making of…

Afgelopen donderdag was het Leo Kouwenhoven-avond op de Nederlandse televisie. Om 20.00 u publiceerde het wetenschappelijke blad Science een artikel over Majorana’s en dat was nieuws. Aan de golf van aandacht gingen twee hectische dagen voorbereiding vooraf. Voor wie het weten wil, hieronder een ‘verslag van dag tot dag’:

Continue reading

“Help, het publiek praat terug!” – Ja, maar tegen wie?

Komende donderdag komen wetenschapsvoorlichters en -journalisten bij elkaar: “Help, het publiek praat terug! (en ze vertrouwen ons niet meer)”. Het gaat over de autoriteit van de wetenschapper bij het brede publiek, want die is aan erosie onderhevig. Is dat erg en wat valt er aan te doen?

Opvallend aan de discussie in de media hierover tot nu toe, bijvoorbeeld aangezwengeld door wetenschapsjournalist Tonie Mudde in de Volkskrant van 5 maart, is dat de focus ligt op de veranderende (vertrouwens)relatie tussen publiek en wetenschapper. Tonie -we kennen elkaar- betoogt overtuigend dat de wetenschapper uit zijn ivoren toren is geklommen, commerciëler is gaan werken maar daardoor ook minder onaantastbaar is. Het publiek staat steeds kritischer tegenover de autoriteit van de wetenschapper.

Maar daarbij gaat Tonie eigenlijk niet in op de veranderende rol van de media bij dat proces. En dat is opmerkelijk, want laten we wel wezen: wetenschappers praten vooral met het publiek via de media, en het publiek praat terug via diezelfde media. Natuurlijk, met sociale media begint die driehoek wel te schuiven, maar de rol van ‘klassieke’ media als doorgeefluik blijft onverminderd groot. Continue reading

Vijf redenen om te twitteren (en een om het niet te doen)

Intussen zit ik vijf kwartalen op twitter. Het had de nodige voeten in aarde me zover te krijgen (onvermoeibaar zendingswerk van vooral collega @roymeijer), maar intussen ben ik een verstokt gebruiker. Zo ver zelfs dat mijn hoogste prioriteit vanochtend was om mijn haperende Tweetdeck weer aan de gang te krijgen, want ‘zo kan ik niet werken’. Een goed jaar geleden had ik mezelf heel hard uitgelachen.

Ik zie vijf goede redenen waarom ik als persvoorlichter wil twitteren, en één om het niet
te doen.

Continue reading

And The Nominees Are….

December, dus is het is weer tijd voor lijstjes: wat waren de beste wetenschapsmedia van 2010? #tromgeroffel….

Deze prijs bestaat overigens in het echt: Hij heet “de Gouden Vos” en wordt toegekend door wetenschapsvoorlichters, verenigd in het platform Wetenschapscommunicatie (PWC). Daar hoor je wellicht enige gezonde scepsis bij hebben, maar dat even terzijde.

Weinig verrassend
De diverse winnaars van deze Gouden Vos zijn nauwelijks verrassend. In 2008 won Noorderlicht, in 2009 de redactie van Hoe?Zo!. De genomineerden zijn voor de hand liggend:de wetenschapsredacties van NRC & Volkskrant en ook ons universiteitsblad Delta. Stuk voor stuk degelijke en uitstekende media, begrijp me niet verkeerd. Alleen: hoe groot is hun bereik?

Continue reading

© 2011 TU Delft