Over mijn blog

Ooit een 'Rocket Scientist' maar al heel snel gesnapt dat ik niet moet rekenen aan raketten (mijn enige praktijkervaring: Ariane 501 -nee, ik was het niet!). Andere mensen enthousiast maken zit me meer in het bloed.
Na negen jaar bij ESA ben ik nu geland bij mijn thuishaven, de TU Delft, als woordvoerder/communicatie adviseur.

Dit blog gaat soms over ruimtevaart, maar meestal over mijn ervaringen in het communicatievak. Persoonlijk vind ik dat journalisten en voorlichters wel wat opener mogen zijn over hun samenwerking. Daarom probeer ik hier inzicht te geven in de afwegingen en keuzes die ik maak. Dat kan niet altijd, maar vaak ook wel.

Volg me op Twitter Bezoek mijn LinkedIn profiel email me op m.vanbaal@tudelft.nl
+31 (0) 15 2785454

Categories

Disclaimer

De meningen ge-uit door medewerkers en studenten van de TU Delft en de commentaren die zijn gegeven reflecteren niet perse de mening(en) van de TU Delft. De TU Delft is dan ook niet verantwoordelijk voor de inhoud van hetgeen op de TU Delft weblogs zichtbaar is. Wel vindt de TU Delft het belangrijk - en ook waarde toevoegend - dat medewerkers en studenten op deze, door de TU Delft gefaciliteerde, omgeving hun mening kunnen geven.

Posts in category Persoonlijk

Lijstje! Mijn top-5 favoriete journalisten

fotoDe zomervakantie is de tijd voor opruimen, reflectie, en vooral: hopeloze telefoontjes van journalisten. Regelmatig begint het met ‘Ik weet dat het waarschijnlijk niet gaat lukken, maar ik zoek een deskundige over <X>”. En dat klopt, dat gaat meestal niet lukken. Ook aan een universiteit is het overgrote deel van de mensen in de zomer met vakantie, of in het buitenland voor conferenties. De kans dat we de juiste persoon vinden is klein, zeker als de gevraagde deskundigheid niet scherp is (CFK’s, Panamakanaal). Dat moet ik eerst iemand vinden die weet wie dat weet, en daarna de deskundige. De statistische kans dat dat lukt eind juli/begin augustus: nagenoeg nul. Maar we doen altijd een poging, uiteraard.

Oh, het zijn vaak wel heel gezellige telefoontjes. De andere kant van de lijn is soms al blij dat er iemand opneemt, en af en toe kun je wel echt helpen, al is het maar met een RTL journalist die ’s avonds een plekje nodig heeft om te monteren (geen probleem, de Library is tot middernacht open).

Continue reading

De genante waarheid over ‘het bankje’

Gisteren was waarschijnlijk mijn meest interessante PR dag ooit. Niet alleen won het Nuon Solar Team de World Solar Challenge, ongeveer tegelijkertijd publiceerde Nature de langverwachte studie over de Loophole Free Bell Test. En dat alles terwijl ik zelf in Australië zat. Ik was graag quantum mechanisch op twee plekken tegelijk geweest 😉 (dank collega’s voor de hulp). Met het Bell experiment ben ik dik een jaar bezig geweest. Je hebt er op mijn blog al veel over kunnen lezen (1,2). Nu het achter ons ligt: er is nog één verhaal dat ik niet verteld heb. Omdat het nog steeds het schaamrood op mijn kaken jaagt, en dat nota bene bijna in een grote nationale krant terecht kwam. Nu de hectiek een beetje achter ons ligt, vooruit, voor de draad ermee: de genante waarheid over ‘het bankje’.

Continue reading

De Nerd101 is geen compliment

Daar is ie dan, de Nerd 101, van het blad Vrij Nederland: – “Onze nerd-special, met daarin een ranglijst van de 101 interessantste nerds van Nederland. Ooit was ‘nerd’ misschien een scheldwoord, die negatieve connotatie is inmiddels wel verdwenen. De zelfrijdende auto’s staan voor de deur, robots nemen steeds meer taken van ons over. Zij die begrijpen hoe dat werkt, worden steeds belangrijker.”  De ‘nerds’ dus. Mmm.
Maanden geleden werd ik benaderd door de redactie om wetenschappers te nomineren voor deze ranglijst. Ik heb geweigerd. Nu gebeurt het wel vaker dat ik iets niet doe – een mens moet keuzes maken– maar deze hield me bezig. Niet alleen letterlijk (de vraag kwam nog drie keer terug), het is persoonlijk. En de vraag is of VN, door de begrippen ‘Nerd’ en ‘Beta/techniek’ op een hoop te gooien, niet precies het omgekeerde bereikt van wat ze willen.

Continue reading

De moersleutel van Sigmund Jähn

Dankzij mijn vorige werk heb ik veel astronauten ontmoet, de meesten vluchtig. Als je er dagelijks tussen zit besef je het niet zo, maar dat zijn bijzondere mensen. Zelfs, of wellicht: vooral, als ze heel ‘gewoon’ zijn. Umberto Guidoni bijvoorbeeld, een allervriendelijkste en bescheiden italiaan die altijd in zijn Fiat Panda naar zijn werk in Noordwijk kwam. In alles zo ontzettend precies niet ‘the right stuff’ dat het ook weer fascinerend werd. Na ESA zat hij vijf jaar in het Europees Parlement. Voor de communistische partij. Maar mijn favoriete astronautenverhaal blijft het verhaal van Lodewijk van den Berg, de astronaut die dat eigenlijk helemaal niet wilde worden. En mijn meest fascinerende ontmoeting, achteraf gezien, was met Sigmund Jähn.

Continue reading

Over waardig sterven en een onthutsende wet

Mijn vader is twee jaar geleden, op 23 augustus 2010, op een indrukwekkende manier doodgegaan. De herinnering aan die bijzondere dag koester ik, samen met het gemis en het verdriet. Dankzij onze liberale euthanasiewetgeving heeft mijn vader zelf voor dat moment mogen kiezen en daarvoor ben ik dankbaar. Tegelijkertijd ben ik nog steeds onthutst over de manier waarop euthanasie in die wet nog steeds een misdrijf is en wat dat voor huisarts en familie betekent als je het van nabij meemaakt.

We krijgen waarschijnlijk een nieuw ‘paars’ kabinet. Ik hoop dat de politici dat moment gebruiken om er een wet van te maken die niet alleen zorgvuldig, maar ook respectvol is voor nabestaanden en betrokken medici.

Continue reading

Schoolmeester

In mijn hart ben ik een schoolmeester. Dat is ook niet zo gek, want ik kom uit een familie van schoolmeesters en daar krijg je een tik van mee. Toen ik 20 was stond ik voor de klas, als bijbaan naast de studie. En ook in mijn huidige baan is ‘schoolmeesteren’ nog steeds een -onverwacht- deel van mijn werk. Ik had me dat vooraf niet gerealiseerd maar ik haal er wel veel plezier en energie uit.

Continue reading

© 2011 TU Delft