Over mijn blog

Ooit een 'Rocket Scientist' maar al heel snel gesnapt dat ik niet moet rekenen aan raketten (mijn enige praktijkervaring: Ariane 501 -nee, ik was het niet!). Andere mensen enthousiast maken zit me meer in het bloed.
Na negen jaar bij ESA ben ik nu geland bij mijn thuishaven, de TU Delft, als woordvoerder/communicatie adviseur.

Dit blog gaat soms over ruimtevaart, maar meestal over mijn ervaringen in het communicatievak. Persoonlijk vind ik dat journalisten en voorlichters wel wat opener mogen zijn over hun samenwerking. Daarom probeer ik hier inzicht te geven in de afwegingen en keuzes die ik maak. Dat kan niet altijd, maar vaak ook wel.

Volg me op Twitter Bezoek mijn LinkedIn profiel email me op m.vanbaal@tudelft.nl
+31 (0) 15 2785454

Categories

Disclaimer

De meningen ge-uit door medewerkers en studenten van de TU Delft en de commentaren die zijn gegeven reflecteren niet perse de mening(en) van de TU Delft. De TU Delft is dan ook niet verantwoordelijk voor de inhoud van hetgeen op de TU Delft weblogs zichtbaar is. Wel vindt de TU Delft het belangrijk - en ook waarde toevoegend - dat medewerkers en studenten op deze, door de TU Delft gefaciliteerde, omgeving hun mening kunnen geven.

Posts in category Overig

‘So You Think You can Ask?”

scionline71Afgelopen donderdag las ik tijdens de Unconference van SciencOnline Leiden een –fictieve- boze brief voor van John de Mol voor. Waarom had niemand hem gebeld om een TV programma te maken over de wetenschapsagenda? Als iemand in staat is om een breed publiek te betrekken en te laten meebeslissen (Big Brother! The Voice!), dan is hij het wel- volgens hemzelf. En niet, aldus De Mol, ‘die eeuwige Matthijs van Nieuwkerk’. Het was de ludieke opmaat voor een serieuze opdracht in een door Hermen Visser en mij geleide workshop: bedenk voor John de Mol een format, liefst multimediaal, dat een breed publiek echt betrekt en echt laat meebeslissen over wetenschap.
Daar kwamen leuke ideeen uit. Vooral de derde ‘pitch’ bracht een brede grijns op mijn gezicht: ‘So you think you can Ask!’. Niet wie doet het belangwekkendste onderzoek, maar… wie stelt de beste wetenschappelijke VRAAG?

Continue reading

The loophole free *what*?

It’s spectacular science: the loophole free Bell test. At least, I was told it is. So I went on Wikipedia to find out what that is about. I gave up. ‘But this will become ‘textbook material’!!’. I tried again with Wikipedia. And gave up.

A few Sundays ago, I ground my teeth and really tried. It’s fascinating. Although Quantum Mechanics is generally accepted nowadays as the model to explain reality on the smallest scale, I learned that so far nobody managed to deliver the ultimate proof: an experiment that passes the Bell test, with both ‘loopholes’ closed.

We are in a race: technology is ready to prove that the Great Einstein was actually wrong in one fundamental point. Ronald Hanson’s group is racing for Delft University. Wow.

And somewhere this year, I may have to write a ‘press release’.

Continue reading

Schoolmeester

In mijn hart ben ik een schoolmeester. Dat is ook niet zo gek, want ik kom uit een familie van schoolmeesters en daar krijg je een tik van mee. Toen ik 20 was stond ik voor de klas, als bijbaan naast de studie. En ook in mijn huidige baan is ‘schoolmeesteren’ nog steeds een -onverwacht- deel van mijn werk. Ik had me dat vooraf niet gerealiseerd maar ik haal er wel veel plezier en energie uit.

Continue reading

Ecorunner: zo zuinig dat ze niet meer kunnen meten HOE zuinig

Dinsdagmiddag: een mailtje van Michiel Wassenaar. Michiel is teamchef van Ecorunner 3, een superzuinig voertuig dat meedoet aan de zuinigheidswedstrijd Shell EcoMarathon. Of ik even tijd heb? Tuurlijk, en voor studentenprojecten maak ik graag tijd.

Michiel heeft een probleem. Voor hem heel vervelend, maar voor mij fascinerend: Ecorunner 3 gebruikt zo weinig brandstof dat ze niet meer goed  kunnen meten hoe zuinig ie eigenlijk is. En dan denkt mijn ingenieursbrein: ‘daar verzinnen we toch wel even wat op’. Maar het probleem blijkt even fascinerend als weerbarstig. Help, anyone?

Continue reading

De ‘dikke-tien-cultuur’

Gisteren presenteerde het Human Power Team het ontwerp voor hun nieuwe wereldrecordfiets, in collegezaal A van de Delftse Aula. Ik was erbij en ik werd er blij van.
Vorig jaar bleven de studenten van de TU en VU bij een eerste poging met 129 km/u maar een fractie steken onder het wereldrecord (133 km/u). Maar ze komen terug, en hoe: met naast Sebastiaan ‘129’  Bowier een nieuwe ster in de fiets: oud-schaatser Jan Bos en met een nog veel betere fiets. Continue reading

Billendoekjes, een grotere innovatie dan de iPhone

Sommige gebruiksvoorwerpen zijn een openbaring: je gaat ze op een bepaald moment in je leven gebruiken, waarna je je echt niet meer kunt voorstellen hoe je ooit zonder hebt gekund. Veel mensen hebben dat met hun iPhone. Ik heb dat met billendoekjes.

Continue reading

‘Sinterklaasjournaal chantage groot succes’

En trots kopt de NTR op haar website “Sinterklaasjournaal viral groot success”. Viral? Wablief? Een viral is een actie die zo leuk is dat mensen ‘m naar elkaar doorsturen. Deze ‘viral’ bestond eruit dat Diewertje Blok met grote ogen de Nederlande huiskamer instaarde om de kindertjes tot vijf keer toe op het hart te drukken dat ze wel met hun naam in het grote boek moeten hoor! Sterker nog, als ALLE kinderen er niet instaan, dan gaat pakjesavond niet door.

En wat wil het Sinterklaasjournaal dan dat ik zeg, als vader van twee ‘gelovige’ kids?. “Nee hoor jongens, haha, dat is gewoon een viral van het Sinterklaasjournaal”? Welke andere keuze heb ik dan de computer te openen en de grote onrust van mijn kroost te sussen door aan de oproep gevolg te geven? De kop had beter kunnen luiden: “Sinterklaasjournaal chantage groot succes”.

Continue reading

#Taptap!

Ik moet iets bekennen. Het is een beetje kinderachtig. Ik pest scholieren op Twitter. Een beetje. Sorry. Ik kan het niet laten.

Het gebeurt nogal eens dat scholieren op excursie gaan naar de TU Delft. Beter is wellicht “op excursie moeten”, want gezien de manier waarop ze erover op twitter communiceren hebben ze er vaak niet zo’n zin in. In Tweetdeck heb ik een zoekkolommetje op TU Delft waar hun klaagzangen regelmatig opduiken.

En tja, als de schuttingtaal al te erg wordt kan ik het niet laten erop te reageren. Met vaak hilarische reacties. Ze schrikken zich meestal rot, omdat ze zich niet realiseren dat er onbekenden zijn die meelezen.

Continue reading

© 2011 TU Delft