Over mijn blog

Ooit een 'Rocket Scientist' maar al heel snel gesnapt dat ik niet moet rekenen aan raketten (mijn enige praktijkervaring: Ariane 501 -nee, ik was het niet!). Andere mensen enthousiast maken zit me meer in het bloed.
Na negen jaar bij ESA ben ik nu geland bij mijn thuishaven, de TU Delft, als woordvoerder/communicatie adviseur.

Dit blog gaat soms over ruimtevaart, maar meestal over mijn ervaringen in het communicatievak. Persoonlijk vind ik dat journalisten en voorlichters wel wat opener mogen zijn over hun samenwerking. Daarom probeer ik hier inzicht te geven in de afwegingen en keuzes die ik maak. Dat kan niet altijd, maar vaak ook wel.

Volg me op Twitter Bezoek mijn LinkedIn profiel email me op m.vanbaal@tudelft.nl
+31 (0) 15 2785454

Categories

Disclaimer

De meningen ge-uit door medewerkers en studenten van de TU Delft en de commentaren die zijn gegeven reflecteren niet perse de mening(en) van de TU Delft. De TU Delft is dan ook niet verantwoordelijk voor de inhoud van hetgeen op de TU Delft weblogs zichtbaar is. Wel vindt de TU Delft het belangrijk - en ook waarde toevoegend - dat medewerkers en studenten op deze, door de TU Delft gefaciliteerde, omgeving hun mening kunnen geven.

Michel's Blog

Dat was top, de Surprisehelpdesk

rolfHet was wellicht niet mijn belangrijkste bezigheid dit jaar, maar wel degene met de langste voorbereiding. En vooral: de allerleukste. Rolf Hut’s Surprise Helpdesk, afgelopen weekend in het Science Centre in Delft. Het idee ontstond in oktober vorig jaar bij een kopje koffie, maar toen vonden Rolf en ik de tijd tot Sinterklaas te kort. ‘Doen we volgend jaar!’ riepen we. Meestal komt daar natuurlijk niks van, maar in dit geval gelukkig wel: afgelopen weekend knutselden tussen de 200 en 300 kinderen in het Science Centre  fanatiek een ‘technische’ surprise in elkaar. Werkende golfslagbaden, basketbalveldjes met zoemers, telescopen, fietsen met motortjes op de wielen, de ene na de andere opmerkelijke creatie kwam langs. Het was een groot succes, en een zeldzaam voorbeeld van een evenement waar volgens mij eigenlijk alles van nature aan ‘klopte’.

Continue reading

Dat krijg je, na jarenlang angstframes

thebearMisschien is er al genoeg gezegd over het fenomeen Trump, maar vooruit, er kan vast nog wel een blog bij. Over de rol van het communicatieveld, want dat blijft vaak onderbelicht. Logisch, want het communicatieveld heeft daar niet veel bij te winnen, ons werk is meestal buiten de schijnwerpers. Terwijl communicatie een grote rol speelt, want naar mijn mening is er een duidelijke ‘bron van de ellende’: het fenomeen ‘framing’. Elke succesvolle politicus, gevestigde orde of nieuwkomer, is bedreven in het gebruiken van frames, het is een basisvaardigheid voor iedere moderne politicus (en ook daarbuiten). In lichte vorm gebruiken wij het ook in mediatraining: het is in de kern het ‘aanzetten’ van een bepaalde emotie, en dan de discussie binnen die emotie proberen te voeren. Er is alleen een groot probleem: diepgewortelde negatieve emoties, zoals angst en verontwaardiging, kun je heel makkelijk bij mensen aanzetten; je kunt ze alleen niet uitzetten.

Continue reading

Een persbericht over een Arxiv-publicatie, ‘mag’ dat?

Eindelijk, de zwaartekracht-theorie van Erik Verlinde. Langverwacht en fascinerend, omdat-ie de ‘ether’ van de moderne natuurkunde – dark matter- overbodig zou kunnen maken. En wellicht een oplossing zou kunnen zijn voor het knagende probleem dat de quantummechanica en de klassieke Einsteinse mechanica allebei waar zijn, maar niet op elkaar aansluiten omdat quantum niet met zwaartekracht overweg kan. Belangrijk nieuws dus, dat Verlinde zijn theorie rond denkt te hebben en ‘m publiek maakt via de voorpublicatieserver Arxiv. Ik zag een (inhoudelijk prima) persbericht verschijnen, maar vroeg me wel af: is dat het goede instrument op het goede moment? Immers, de publicatie is nog niet door de peer review, en volgens de preciezen onder ons is het dan nog geen ‘wetenschap’. Kan je actief communiceren over iets dat nog niet ‘wetenschappelijk waar’ is, of is terughoudendheid dan nog geboden? En wie gaat daar eigenlijk over?

Continue reading

De zin en onzin van commerciële ruimtevaart

Een nieuwe raket, groter nog dan de illustere Saturn5, dat lanceerde Jeff Bezos eerder deze maand. Nou ja, lanceerde: het is een plan. Later vanavond komt Elon Musk met zijn Mars-plannen. Sinds een paar jaar buitelt het ene na het andere spectaculaire ruimtevaartplan over ons heen, uit de koker van grote namen als Elon Musk of Jeff Bezos. Move over NASA, Silicon Valley zal wel even laten zien ‘how it’s done’.  Is dat zo? Of zijn, onder het mom van commerciële ruimtevaart een tijdperk ingegaan van ‘ruimtevaartmarketing’? En is dat goed nieuws? Is ruimtevaart commercieel geworden, zoals de marketing ons wil laten geloven? Volgens mij niet. Sterker: ik vermoed dat Bezos, Musk en Branson (cs) dat ook helemaal niet echt willen. Ze willen alleen dat je het denkt.

Continue reading

Lijstje! Mijn top-5 favoriete journalisten

fotoDe zomervakantie is de tijd voor opruimen, reflectie, en vooral: hopeloze telefoontjes van journalisten. Regelmatig begint het met ‘Ik weet dat het waarschijnlijk niet gaat lukken, maar ik zoek een deskundige over <X>”. En dat klopt, dat gaat meestal niet lukken. Ook aan een universiteit is het overgrote deel van de mensen in de zomer met vakantie, of in het buitenland voor conferenties. De kans dat we de juiste persoon vinden is klein, zeker als de gevraagde deskundigheid niet scherp is (CFK’s, Panamakanaal). Dat moet ik eerst iemand vinden die weet wie dat weet, en daarna de deskundige. De statistische kans dat dat lukt eind juli/begin augustus: nagenoeg nul. Maar we doen altijd een poging, uiteraard.

Oh, het zijn vaak wel heel gezellige telefoontjes. De andere kant van de lijn is soms al blij dat er iemand opneemt, en af en toe kun je wel echt helpen, al is het maar met een RTL journalist die ’s avonds een plekje nodig heeft om te monteren (geen probleem, de Library is tot middernacht open).

Continue reading

Hoe een klein harddiskje heel groot werd

Deze week kreeg de ‘atomaire harddisk’ van Sander Otte een enorme golf internationale media-aandacht. Het is moeilijk te meten, maar dit verhaal komt in onze top-5 van verhalen met veel bereik, de afgelopen jaren. En dan is de interessante vraag achteraf natuurlijk: waarom? Die vraag is nog knap lastig te beantwoorden, maar aangezien ik -zoals trouwe lezers van dit blog weten-  daar wel van hou: hieronder het kijkje in de keuken. Wel met een waarschuwing vooraf: een pasklaar antwoord heb ik niet, maar ik zie wel vier noodzakelijke pijlers.

Continue reading

De kracht van “Dat weet ik niet”

Waarschijnlijk is het de belangrijkste tip die ik mensen in mediatraining kan geven: leer comfortabel ‘dat weet ik niet’ te zeggen. In interviews kan het een verrassend krachtig antwoord zijn, maar vooral voor wetenschappers blijkt het moeilijk om te doen.

Continue reading

“Zeg, moeten we niet een 1-aprilgrap?”

Voor veel communicado’s een regelmatig terugkerende vraag: ‘Moeten we niet een 1-aprilgrap doen?’. Humor kan een krachtig marketinginstrument zijn (hoi Coolblue), maar is best moeilijk om echt goed te doen. En zeker 1-aprilgrappen. Veel grappen komen niet zo veel verder dan een poging iemand anders een verhaal te laten geloven, en dan hard ‘EEN APRIL!’ te roepen. Dat mag natuurlijk best, maar echt goed geslaagde 1-aprilgrappen zitten complexer in elkaar. En er bestaat volgens mij een recept voor. Komt ie.

Continue reading

Niet chic, Communicatie Online

Het is de ergste nachtmerrie van elke woordvoerder: voor een camera belanden en dan volledig blokkeren. En zeker voor de camera van Rutger van Castricum, wiens reputatie bestaat uit het genadeloos in beeld brengen van precies dat. Ella Vogelaar, weet je nog? Enerzijds is het gewoon het risico van het vak, maar anderzijds zijn woordvoerders wel extra kwetsbaar. Ze staan er niet omdat ze zélf wat hebben te verantwoorden, maar omdat de organisatie iets moet uitleggen. Als ze daarin falen, belanden ze vaak persoonlijk aan de publieke schandpaal. Dit keer op het het weblog Communicatie Online, en daar heb ik moeite mee. Valt er op een platform ‘voor en door communicatieprofessionals’ in zo’n geval echt niks zinnigers over te zeggen dan ‘haha, wat een sukkel’?*

Continue reading

Stagiair? Vertel dat dan even…

Ik heb ze regelmatig aan de lijn, stagiair(e)s van nieuwsredacties. Meestal vind ik dat leuk, want zoals de vaste lezers weten: er zit een hardnekkig beetje schoolmeesters-DNA in mij. En voor journalistiek geldt ongetwijfeld ook: je leert het pas echt in de praktijk. Dus daarbij speel ik graag mijn rol. Daarbij vallen me wel twee dingen op. Allereerst: stagiairs worden meestal nauwelijks begeleid. Dat is aan mijn kant van de telefoon lastig, maar ik heb er ook wel begrip voor. Op nieuwsredacties is de afgelopen jaren (helaas) veel bezuinigd, dus veel ruimte om te begeleiden is er niet. Daarnaast valt me op dat stagiairs zelden vertellen dat ze stagiair zijn. En dat vind ik niet zo handig, want dat is vragen om ongelukken.

Continue reading

© 2011 TU Delft