Over mijn blog

Ooit een 'Rocket Scientist' maar al heel snel gesnapt dat ik niet moet rekenen aan raketten (mijn enige praktijkervaring: Ariane 501 -nee, ik was het niet!). Andere mensen enthousiast maken zit me meer in het bloed.
Na negen jaar bij ESA ben ik nu geland bij mijn thuishaven, de TU Delft, als woordvoerder/communicatie adviseur.

Dit blog gaat soms over ruimtevaart, maar meestal over mijn ervaringen in het communicatievak. Persoonlijk vind ik dat journalisten en voorlichters wel wat opener mogen zijn over hun samenwerking. Daarom probeer ik hier inzicht te geven in de afwegingen en keuzes die ik maak. Dat kan niet altijd, maar vaak ook wel.

Volg me op Twitter Bezoek mijn LinkedIn profiel email me op m.vanbaal@tudelft.nl
+31 (0) 15 2785454

Categories

Disclaimer

De meningen ge-uit door medewerkers en studenten van de TU Delft en de commentaren die zijn gegeven reflecteren niet perse de mening(en) van de TU Delft. De TU Delft is dan ook niet verantwoordelijk voor de inhoud van hetgeen op de TU Delft weblogs zichtbaar is. Wel vindt de TU Delft het belangrijk - en ook waarde toevoegend - dat medewerkers en studenten op deze, door de TU Delft gefaciliteerde, omgeving hun mening kunnen geven.

Michel's Blog

Hoe een klein harddiskje heel groot werd

Deze week kreeg de ‘atomaire harddisk’ van Sander Otte een enorme golf internationale media-aandacht. Het is moeilijk te meten, maar dit verhaal komt in onze top-5 van verhalen met veel bereik, de afgelopen jaren. En dan is de interessante vraag achteraf natuurlijk: waarom? Die vraag is nog knap lastig te beantwoorden, maar aangezien ik -zoals trouwe lezers van dit blog weten-  daar wel van hou: hieronder het kijkje in de keuken. Wel met een waarschuwing vooraf: een pasklaar antwoord heb ik niet, maar ik zie wel vier noodzakelijke pijlers.

Continue reading

De kracht van “Dat weet ik niet”

Waarschijnlijk is het de belangrijkste tip die ik mensen in mediatraining kan geven: leer comfortabel ‘dat weet ik niet’ te zeggen. In interviews kan het een verrassend krachtig antwoord zijn, maar vooral voor wetenschappers blijkt het moeilijk om te doen.

Continue reading

“Zeg, moeten we niet een 1-aprilgrap?”

Voor veel communicado’s een regelmatig terugkerende vraag: ‘Moeten we niet een 1-aprilgrap doen?’. Humor kan een krachtig marketinginstrument zijn (hoi Coolblue), maar is best moeilijk om echt goed te doen. En zeker 1-aprilgrappen. Veel grappen komen niet zo veel verder dan een poging iemand anders een verhaal te laten geloven, en dan hard ‘EEN APRIL!’ te roepen. Dat mag natuurlijk best, maar echt goed geslaagde 1-aprilgrappen zitten complexer in elkaar. En er bestaat volgens mij een recept voor. Komt ie.

Continue reading

Niet chic, Communicatie Online

Het is de ergste nachtmerrie van elke woordvoerder: voor een camera belanden en dan volledig blokkeren. En zeker voor de camera van Rutger van Castricum, wiens reputatie bestaat uit het genadeloos in beeld brengen van precies dat. Ella Vogelaar, weet je nog? Enerzijds is het gewoon het risico van het vak, maar anderzijds zijn woordvoerders wel extra kwetsbaar. Ze staan er niet omdat ze zélf wat hebben te verantwoorden, maar omdat de organisatie iets moet uitleggen. Als ze daarin falen, belanden ze vaak persoonlijk aan de publieke schandpaal. Dit keer op het het weblog Communicatie Online, en daar heb ik moeite mee. Valt er op een platform ‘voor en door communicatieprofessionals’ in zo’n geval echt niks zinnigers over te zeggen dan ‘haha, wat een sukkel’?*

Continue reading

Stagiair? Vertel dat dan even…

Ik heb ze regelmatig aan de lijn, stagiair(e)s van nieuwsredacties. Meestal vind ik dat leuk, want zoals de vaste lezers weten: er zit een hardnekkig beetje schoolmeesters-DNA in mij. En voor journalistiek geldt ongetwijfeld ook: je leert het pas echt in de praktijk. Dus daarbij speel ik graag mijn rol. Daarbij vallen me wel twee dingen op. Allereerst: stagiairs worden meestal nauwelijks begeleid. Dat is aan mijn kant van de telefoon lastig, maar ik heb er ook wel begrip voor. Op nieuwsredacties is de afgelopen jaren (helaas) veel bezuinigd, dus veel ruimte om te begeleiden is er niet. Daarnaast valt me op dat stagiairs zelden vertellen dat ze stagiair zijn. En dat vind ik niet zo handig, want dat is vragen om ongelukken.

Continue reading

De genante waarheid over ‘het bankje’

Gisteren was waarschijnlijk mijn meest interessante PR dag ooit. Niet alleen won het Nuon Solar Team de World Solar Challenge, ongeveer tegelijkertijd publiceerde Nature de langverwachte studie over de Loophole Free Bell Test. En dat alles terwijl ik zelf in Australië zat. Ik was graag quantum mechanisch op twee plekken tegelijk geweest 😉 (dank collega’s voor de hulp). Met het Bell experiment ben ik dik een jaar bezig geweest. Je hebt er op mijn blog al veel over kunnen lezen (1,2). Nu het achter ons ligt: er is nog één verhaal dat ik niet verteld heb. Omdat het nog steeds het schaamrood op mijn kaken jaagt, en dat nota bene bijna in een grote nationale krant terecht kwam. Nu de hectiek een beetje achter ons ligt, vooruit, voor de draad ermee: de genante waarheid over ‘het bankje’.

Continue reading

Lending a hand (or better: a stator)

Visiting the Hidden Valley circuit near Darwin is a pleasure: dozens of teams are preparing there for the Bridgestone World Solar Challenge. There are a few top teams there (although most work from their own sheds around the city), but there are also many enthusiastic others, such as high school teams. It’s great to see the different solar cars and taste the atmosphere and anticipation before the event. However, in one of the pits today I did not meet a thrill, but a lot of misery instead: Cambridge University Eco Racing had just burned their motor. And they did not have a spare. But luckily, that’s not the end of this story.

Continue reading

“Bent u van de journalistiek of de commercie?”

Een week of twee geleden publiceerde collega Roy een kort blogje na aanleiding van ‘een mediavraag’, die bij nader inzien een commercieel aanbod bleek. Tot mijn verbazing werd dat ‘nieuws’. Diverse universiteitsbladen plaatsten er een berichtje over en er werd stevig, soms verontwaardigd, over getwitterd. Ook door journalisten. Dat vind ik wel opmerkelijk want bij programma’s van commerciële zenders is ‘product placement’ schering en inslag, dus het zou geen verbazing mogen wekken dat ze dat ook bij universiteiten proberen. Vruchteloos, meestal. Iets gemengdere gevoelens heb ik bij de manier waarop sommige journalistieke merken commerciële activiteiten ontplooien. Ook dat mag best, maar helaas is het aan mijn kant van de telefoon lang niet altijd even helder of ik nou met een redactie of met een verkoopafdeling spreek. En dan bekruipt me wel eens het ongemakkelijke gevoel dat dat doelbewust is.

Continue reading

De Nerd101 is geen compliment

Daar is ie dan, de Nerd 101, van het blad Vrij Nederland: – “Onze nerd-special, met daarin een ranglijst van de 101 interessantste nerds van Nederland. Ooit was ‘nerd’ misschien een scheldwoord, die negatieve connotatie is inmiddels wel verdwenen. De zelfrijdende auto’s staan voor de deur, robots nemen steeds meer taken van ons over. Zij die begrijpen hoe dat werkt, worden steeds belangrijker.”  De ‘nerds’ dus. Mmm.
Maanden geleden werd ik benaderd door de redactie om wetenschappers te nomineren voor deze ranglijst. Ik heb geweigerd. Nu gebeurt het wel vaker dat ik iets niet doe – een mens moet keuzes maken– maar deze hield me bezig. Niet alleen letterlijk (de vraag kwam nog drie keer terug), het is persoonlijk. En de vraag is of VN, door de begrippen ‘Nerd’ en ‘Beta/techniek’ op een hoop te gooien, niet precies het omgekeerde bereikt van wat ze willen.

Continue reading

Vaarwel, fijne quotes van Richard Feynman

Deze week verscheen het boek ‘Echt Quantum’ van Martijn van Calmthout, de Ministers Kamp en Bussemakers kregen maandag officieel de eerste exemplaren. Van Calmthout beschrijft in zijn boek de quantum mechanica aan de hand van een fictief gesprek met de twee grondleggers, Niels Bohr en Albert Einstein. Hij probeert hen uit te leggen hoe iets wat voor hen beide zuiver theorie was, tegenwoordig alledaags is en welke consequenties dat voor ons dagelijks leven heeft. Ik vond het een zeer lezenswaardig en leerzaam boek (leest het allen),  maar dat is niet de reden om er hier een blog over te schrijven. In het boek las ik nog iets anders, namelijk een oproep om er ook eens anders over quantum te gaan praten. Want intussen zitten de fameuze quotes van met name de befaamde wetenschapper Richard Feynman, die we jaren hebben gebruikt om de fascinatie voor quantum mechanica bij een breed publiek over te brengen, ons vooral in de weg.

Continue reading

© 2011 TU Delft